تبلیغات

یامهدی ادرکنی - شعری به مناسبت عید سعید فطر

جمعه 5 مهر 1387 - 04:09 ق.ظ


براتون چند تا شعر به مناسبت عید فطر می زارم برید تو ادامه مطلب و 3 تاصلوات برای تعجیل در فرج آقا یادتون نره

سلام .

عید همه تون مبارک ....

 

دوستان ومخاطبان عزیز... متاسفانه نه از منزل ونه از کافی نت فعلا ً موفق به ارسال عکس روی فوران نشدم .

 

 

چراکه :

 

خط  ومط ها همه مثل دل شاعر بودند

 

 

 

شعر و نقد ما:

 

 

چهارشنبه هااز۳ تا ۵ بعدازظهر:شاهین شهر- سالن کتابخانه ی ارشاد

 

 

 

کلیک کنید:

برای تماشای آلبوم عکس        اینجا    را کلیک کنید

 

وهمچنین :     شعر وشاعران خارجی

 

هرکی به عید فطر بعدی نرسید یادش باشه از اون طرف سفارش

 

ماها رو بکنه .(البته اگه مجالی داشت!)

 

این قرارمون.

 

التماس دعا ...

دیگه بیشتر معطل تون نمی کنم:

 

راستی یه خبر جدید که بدینوسیله به کل دنیا اعلام میشه :

 

سرکار خانم بهنوش اسعدی ازدواج فرمودند!!!

 

 

ازعمران صلاحی مرحوم:

 

 

 

همه کمبود محبت دارند

 

همه حتی آن شن آن کشتی آن دریا

 

شن در اندیشه ی پاهایی ست

 

که موافق باشند

 

در جهت های مخالف با هم

 

بادبان

در دل پاره ی خود حسرت قا یق دارد

 

قایق سر گردان

 

حسرت باد موافق دارد

 

موج دریا با خود می گوید

 

گر نباشد کشتی

 

چه کسی می فهمد

 

من تلاطم دارم؟

 

همه کمبود محبت دارند

 

همه حتی این شعر

 

که دلش می خواهد مستمعا ن کف بزنند

 

و اگر امکان داشت

 

دنبک و دف بزنند

 

من دلم می خواهد راه خودم را بروم

 

بر خلاف جهت و سمت فلش

 

این میان اما شعر

 

بی خیالش- وللش

 

 

کاری از نادیا شب انگیز:

 

 

هنوز باور این قصه ممکن است آری  

                          که دل به قیمت یک اعتماد بسپاری

هنوز می شود انگار شانه ای بخشید

                          به یک تفکر ابری به چشم رگباری

هنوز می شود از آن نگاه نافذ خواند

                             به خاطرات گذشته توجهی داری

ز خط فاصله شاید گرفت فاصله ای

                           اگر به دل دل پاهات گوش نسپاری

تصادف غزل و لب تصادفی زیباست

                             اگر ز بستن لبهات دست برداری

هنوز می شود اما خود ِخودت باشی

                      بشو که بگذری از این فصول نا چاری

چقدر مرد تر از مرد پر غروری تو

                    مرا که زن ترم از زن به سجده می آری

به قد کشیدن من یک نگاه کافی باش

                  فقط نگاهی و یک جمله : دوستم داری ؟           

 

 

از بهمنی:

 


با قله ی تو پنجه درافکنده پلنگم


آنگونه که با عرصه دریات نهنگم

از چار طرف عازم فتح توام ،آری


با گستره ات صلح ندارد سر جنگم

پنداشتی:آن پای خطر خسته شد ،اینک


نادیده شتابی که به سر داشت درنگم

ای گرگ من! ای بره ی مغموم! میندیش


هر چند چراگاه تو افتاد به چنگم

من عافیت سخت ترین تجربه هایم


هیهات بر آن سر که نخوردست به سنگم

با اینهمه بین من و تو  ما و منی نیست


من صافی لرد تو و  تو صیقل زنگم

زانو زده بر سینه سهرابی ام  ای عشق!

 


[ | دیدگاه ها : دیدگاه ]

[محمدرضا ناظم الرعایا | لینک ]
نوشته های پیشین ...





Powered by WebGozar

Google Page Rank